21, ఫిబ్రవరి 2021, ఆదివారం

దేవుని గద్దింపును అంగీకరిస్తున్నావా?

దేవుడు మొదటి మానవులయిన ఆదాము, హవ్వలను తన స్వరూపములో చేసి, వారికి ఆజ్ఞలు ఇచ్చినప్పటికి సంపూర్ణ  స్వేచ్ఛను వారికి ఇచ్చాడు. అనగా వారి ఆలోచనలు వారికి ఉన్నాయి, తమ ఇష్టం వచ్చినట్లు వారు ప్రవర్తించవచ్చు.  ఏదెను వనములో దేవుడు జ్ఞానము ఇచ్చే చెట్టు ఫలమును తినవద్దని వారికి ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. కానీ వారు సాతాను మాటలు నమ్మి, దేవుని మాటలు పెడ  చెవిన పెట్టి ఆ పండును తిన్నారు. ఇదంత వారికి  సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ ఉండటం వలన జరిగింది. దేవుడు ఎందుకు మనకు స్వేచ్ఛను ఇచ్చాడు. మనం ఆయనను మనస్ఫూర్తిగా ప్రేమించటానికే! అదెలా! అంటారా? ఉదాహరణకు ఒక్క సైంటిస్ట్ కు ఒక  కొడుకు ఉన్నాడు, వాడికి ఎన్ని సార్లు చెప్పిన అల్లరి పనులు మానటం లేదు. బుద్ది చెప్పిన ప్రతిసారి తండ్రి మీద కోపం పెంచుకొని అతన్ని ద్వేషించటం మొదలు పెట్టాడు.  వాడికి మాదిరి కరంగా  ఉండాలని ఒక రోబో బొమ్మను తయారు చేశాడు అ సైంటిస్ట్. ఈ రోబో బొమ్మను అతను ఎలా తయారు చేసాడంటే, ఎప్పుడు కూడా అల్లరి చేయకుండా, చెప్పిన మాట వింటూ, ఐ లవ్ యు డాడీ  అని చెప్పటమే దాని పని. దాన్ని చూసి కూడా వాడిలో ఏ  మార్పు లేదు. అయితే  ఒక్క రోజు తనకు వచ్చిన సమస్యను బట్టి తండ్రి దగ్గరికి  వచ్చి కన్నీళ్ళు పెట్టుకున్నడు, తండ్రి వాడిని ప్రేమతో దగ్గర తీసుకోని ఓదార్చి, వాడి సమస్యను తీర్చాడు. తండ్రి ప్రేమను గుర్తించిన అ పిల్లాడు ఒక్కసారిగా కరిగిపోయి ఐ లవ్ యు డాడి అని తన తండ్రిని హత్తుకున్నాడు.  తండ్రి మనసు సంతోషంతో ఉప్పొంగి పోయింది! ఎందుకు? 

రోబో కూడా  రోజు ఐ లవ్ యు డాడి అని చెపుతుంది కదా! చెప్పిన మాట వింటుంది కూడా. కానీ దానికి స్వేచ్ఛ లేదు, సొంత ఆలోచన లేదు, ఎప్పుడు ఐ లవ్ యు చెప్పవలసిందే. కొడుకుకు మాత్రం సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ ఉంది, సొంత ఆలోచనలున్నాయి. ఆ పిల్లాడు తండ్రి మాటను వినకుండా ఉండవచ్చు మరియు అతనికి ఐ లవ్ యు చెప్పకుండా కూడా ఉండవచ్చు. తన స్వేచ్ఛను వదులుకుని తండ్రి మాటను వినటం మొదలు పెట్టాడు, అల్లరి పనులు మానేసాడు. దేవుడు కూడా మన నుండి  అటువంటి ప్రేమను కోరుకుంటున్నాడు. ఆయనను మనస్ఫూర్తిగా ప్రేమించాలని మనకు సంపూర్ణ స్వేచ్ఛను ఇచ్చాడు. కానీ ఇక్కడ పిల్లాడు తన స్వేచ్ఛను వదులుకుంటున్నాడు కదా! మరి పిల్లాడి స్వేచ్ఛను హరించటం తండ్రికి ఇష్టమా? కానే కాదు! తన బిడ్డల భవిష్యత్తు బాగుండాలని ప్రతి తండ్రి కోరుకుంటాడు. తెలియక వారు చేసే తప్పులు వారి పురోగతిని అడ్డుకోకుండా వారి అల్లరికి అడ్డుకట్టలు వేస్తాడు. మన ఆత్మీయ జీవితం బాగుండాలని మన పరలోకపు తండ్రి కూడా మన పాపమునకు అడ్డుకట్టలు వేస్తాడు. 

ఏ మంచి లేని ఈ శరీరంలో ఉండి అయన ఆజ్ఞలు పాటిస్తూ పవిత్రంగా ఉండాలని ఆశపడుతున్నాడు.  ప్రభువయినా యేసు క్రీస్తును నమ్ముకొన్న క్షణం నుండి, తన పరిశుద్దాత్మ నడిపింపును మనకు ఇస్తూ, తన ప్రేమ చొప్పున గద్దిస్తూ, ఆదరిస్తూ తనకు దగ్గరగా ఉండాలని నిత్యం మనలను ప్రేరేపిస్తున్నాడు. కానీ స్వేచ్ఛతో ఉన్న మనము ఆ గద్దింపును అంగీకరించకుండా, పాపం లో పడిపోతూ  మరింతగా దేవునికి దూరం అవుతున్నాము. దేవుడు మనలను  ఎలా గద్దిస్తాడు? దావీదు మహారాజుకు దేవుడు అతని కుమారుడయినా సొలొమోనును బట్టి వాగ్దనము చేస్తున్న మాటలు వినండి!

2 సమూయేలు 7:"14. నేనతనికి తండ్రినై యుందును. అతడు నాకు కుమారుడై యుండును; అతడు పాపముచేసినయెడల నరులదండముతోను మనుష్యులకు తగులు దెబ్బలతోను అతని శిక్షింతును గాని 15.  నిన్ను స్థాపించుటకై నేను కొట్టి వేసిన సౌలునకు నా కృప దూరమైనట్లు అతనికి నా కృప దూరము చేయను."

పై వచనం స్పష్టం చేస్తున్న విషయం ఏమిటి? మనం పాపం  చేసినప్పుడు దేవుడు మనలను మనుష్యులకు అప్పగిస్తాడు, లేదా సమస్యలను మన మీదికి అనుమతిస్తాడు. విశ్వాసులుగా ఉన్న మనకు కష్టాలు ఉండవు అని చెప్పటం లేదు! మన ఆత్మీయ జీవితాన్ని, విశ్వాసాన్ని బలపరిచే పరీక్షల్లాంటి సమస్యలు కొన్నయితే, తప్పిపోయినప్పుడు లేదా పాపంలో పడిపోయినప్పుడు వచ్చే సమస్యలు కొన్ని. విశ్వాసాన్ని బలపరిచే సమస్యలు లేదా శోధనలు మనం తట్టుకోలేనంతగా ఇవ్వడు దేవుడు, మరియు అయన కృప ఎల్లప్పుడు మనకు తోడుగా ఉంటుంది. కానీ పాపంలో  పడిపోయినప్పుడు లేదా మనలను క్రమశిక్షణలో పెట్టాలన్నప్పుడు వచ్చే సమస్యలు లేదా శోధనలు తీవ్రంగా ఉంటాయి. మన నడక మారనంత వరకు దేవుడు మనలను నలుగ గొడుతూనే ఉంటాడు. దానిని గుర్తించి ఆయనకు మొరపెట్టిన నాడు తన సమాధానాన్ని మనకు అనుగ్రహిస్తాడు. 

ద్వితీయోపదేశకాండము 8: "5.  ఒకడు తన కుమారుని ఎట్లు శిక్షించెనో అట్లే నీ దేవుడైన యెహోవా నిన్ను శిక్షించువాడని నీవు తెలిసికొని 6.  ఆయన మార్గములలో నడుచుకొనునట్లును ఆయనకు భయ పడునట్లును నీ దేవుడైన యెహోవా ఆజ్ఞలను గైకొన వలెను."

తండ్రి కుమారుణ్ణి శిక్షించినట్లుగా అయన మనలను దండిస్తాడు. దేవుడు ఇశ్రాయేలు ప్రజలను బబులోను సామ్రాజ్యమునకు  అప్పగించే ముందు యిర్మీయా ప్రవక్త ద్వారా ఎన్నో మారులు వారిని, మరియు ఇశ్రాయేలు రాజులను హెచ్చరించాడు. కానీ శరీర క్రియలకు, విగ్రహారాధనకు అలవాటుపడిన వారు ఆ ప్రవక్తను బంధించి హింసించారు. అబద్ద ప్రవక్తల మాటలు నమ్మి దేవుని మాటలు పెడ చెవిన పెట్టారు. కనుకనే వారందరు బబులోనుకు బానిసలుగా కొనిపోబడ్డారు, వివిధ దేశాలకు చెదరిపోయారు. కానీ అంటువంటి సమయంలో కూడా దానియేలు వంటి గొప్ప విశ్వాసులు దేవునితో నడచి, ఘనతను పొందారు. 

యోబు 5: "17. దేవుడు గద్దించు మనుష్యుడు ధన్యుడుకాబట్టి సర్వశక్తుడగు దేవుని శిక్షను తృణీకరింపకుము. 18.  ఆయన గాయపరచి గాయమును కట్టునుఆయన గాయముచేయును, ఆయన చేతులే స్వస్థపరచును. "

దేవుడు ఈ విధముగా అందర్నీ గద్దించడు. తన చిత్తములో ఉన్నవారిని మాత్రమే అనగా ఆయనను అంగీకరించినా వారిని మాత్రమే తన వారిగా చేసుకొని వారిని తన మార్గములో నడిపించటానికి శిక్షిస్తాడు, తద్వారా శిక్షణ ఇస్తాడు. దానిని అంగీకరించి మనలను మనం సరిచేసుకున్న నాడు ఆయనే మనకు సమాధానం ఇస్తాడు. అనగా మన గాయములకు కట్టుకడుతాడు. ఆ శిక్ష సమయములో మనం అయనతో సాగిపోవాలి, క్షమాపణ వేడుకోవాలి కానీ మనసును కఠినం చేసుకొని ఆయనకు మరింతగా దూరం కారాదు. 

హెబ్రీయులకు 3: "13.  నేడు మీరాయన శబ్దమును వినినయెడల, కోపము పుట్టించి నప్పటివలె మీ హృదయములను కఠినపరచుకొనకుడని ఆయన చెప్పెను గనుక, 14.  పాపమువలన కలుగు భ్రమచేత మీలో ఎవడును కఠినపరచబడకుండునట్లునేడు అనబడు సమయముండగానే, ప్రతిదినమును ఒకనికొకడు బుద్ధి చెప్పుకొనుడి.

పౌలు గారు హెబ్రీయులకు రాసిన ఈ పత్రికలో ఏమంటున్నాడు చూడండి! దేవుని శబ్దమును విని అనగా గద్దింపును విని హృదయములను కఠినపరచుకొని ఆయనకు ఆగ్రహం తెప్పించిన వారివలె, అనగా అరణ్యంలో ఇశ్రాయేలు వారివలె,  ఉండరాదు. మరియు పాపము వలన కలుగు భ్రమచేత ఎవరు కూడా కఠినపడి, పాపమూ పట్ల సున్నితత్వమును కోల్పోయి దేవుడు ఇచ్చే నిత్య  విశ్రాంతిని కోల్పోకుండా ఒక్కరి నొకరు బుద్ది చెప్పుకోమంటున్నాడు. పరిశుద్దాత్మ దేవుడు మనకు ఇచ్చే నడిపింపును గుర్తెరిగి అందుకు అనుగుణంగా నడుచుకొందాము. దేవునికి మనం ఎంత దగ్గర అవుతుంటే అంతగా సాతాను తన శక్తియుక్తులతో మనలను పడదోయాలని చూస్తాడు. ఆదాము, హవ్వల వలే వాని మాటలకూ అనగా శోధనలకు లొంగక దేవుని నడిపింపును అంగికరించాలి. 

మత్తయి 16: "15.  అందుకాయనమీరైతే నేను ఎవడనని చెప్పుకొనుచున్నా రని వారి నడిగెను. 16.  అందుకు సీమోను పేతురునీవు సజీవుడగు దేవుని కుమారుడవైన క్రీస్తువని చెప్పెను. 17.  అందుకు యేసు సీమోను బర్‌ యోనా, నీవు ధన్యుడవు, పరలోకమందున్న నా తండ్రి ఈ సంగతి నీకు బయలుపరచెనేకాని నరులు నీకు బయలు పరచలేదు. 18.  మరియు నీవు పేతురువు; ఈ బండమీద నా సంఘమును కట్టుదును, పాతాళలోక ద్వారములు దాని యెదుట నిలువనేరవని నేను నీతో చెప్పుచున్నాను.

మత్తయి సువార్తలో పేతురు యేసయ్యను దేవుని కుమారుడవని చెప్పిన వెంటనే, యేసయ్య పేతురుతో దీనిని పరమునందున్న తండ్రే నీకు బయలుపరచాడు అని చెప్పి అతని  విశ్వాసము వంటి బండ మీద తన సంఘమును కడుతానని అన్నాడు. అది జరిగిన కొద్దీ సమయానికి  యేసయ్య తన సిలువ మరణం గురించి, పునరుద్ధానము గురించి చెప్పగానే సాతాను పేతురును ప్రేరేపించి యేసయ్యను శోధించటం మొదలు పెట్టాడు. ఎందుకిలా? పేతురు దేవునికి చాల దగ్గరగా ఉన్నాడు! మరియు యేసయ్య ప్రణాళికలో ఉన్నాడు. అంతే కాకుండా యేసయ్య సిలువ మరణము తన పాపపు లోకమును జయిస్తుందని, మనుష్యులను పాపం నుండి రక్షిస్తుందని తెలిసి  పేతురు ద్వారా యేసయ్యను ఆపాలని చూస్తున్నాడు. 

మత్తయి 16: "23 అయితే ఆయన పేతురు వైపు తిరిగిసాతానా, నా వెనుకకు పొమ్ము; నీవు నాకు అభ్యంతర కారణమైయున్నావు; నీవు మనుష్యుల సంగతులనే తలంచుచున్నావు గాని దేవుని సంగతులను తలంప"

వెంటనే యేసయ్య పేతురును "సాతానా వెనుకకు పో! నీవు నాకు అభ్యంతర కారణమయినావు. నీవు మనుష్యుల సంగతులను తప్ప దేవుని సంగతులు తలంచటం లేదు" అన్నాడు. ఇక్కడ పేతురును యేసయ్య సాతానా అని అందరి ముందు గద్దించినప్పుడు ఎంతో  అవమానంగా భావించవచ్చు. మరియు తన మనసు కష్టపెట్టుకొని, కఠిన పరచుకొని  యేసయ్యను వదిలి పోవచ్చు. కానీ పేతురు యేసయ్య చెప్పిన బోధను అర్థం చేసుకొని, అయన గద్దింపును అంగీకరించాడు, కనుకనే విశ్వాసములో కొనసాగాడు. 

మత్తయి 16: "24.  అప్పుడు యేసు తన శిష్యులను చూచిఎవడైనను నన్ను వెంబడింపగోరిన యెడల, తన్నుతాను ఉపేక్షించుకొని, తన సిలువనెత్తి కొని నన్ను వెంబడింపవలెను. 25.  తన ప్రాణమును రక్షించు కొనగోరువాడు దాని పోగొట్టుకొనును; నా నిమిత్తము తన ప్రాణమును పోగొట్టుకొనువాడు దాని దక్కించు కొనును

యేసయ్య చెప్పిన పై మాటలు పేతురును, మరియు ఇతర శిష్యులను కూడా బలపరచాయి. దేవుని కూమారుడయిన తానూ మనిషిగా సిలువ మీద పొందవలసిన మరణమును తెలియజేశాడు. అంతే కాకుండా తనను వెంబడించాలకున్న వారు తమను తాము ఉపేక్షించు కోవాలని వారికి బోధించాడు. అనగా తమ స్వేచ్ఛను వదులుకొని దేవుని కార్యములు జరిగించటము మరియు వాక్యానుసారముగా శరీర క్రియలు మాని పవిత్రముగా జీవించటము. యేసు క్రీస్తు భూమి మీద ఉన్నంత కాలం చేసింది అదే కదా! 

చివరగా దావీదు రాసిన కీర్తన లోంచి క్రింది వచనం చూడండి!

కీర్తనలు 95: "7.  రండి నమస్కారము చేసి సాగిలపడుదము మనలను సృజించిన యెహోవా సన్నిధిని మోకరించు దము నేడు మీరు ఆయన మాట నంగీకరించినయెడల ఎంత మేలు. 8.  అరణ్యమందు మెరీబాయొద్ద మీరు కఠినపరచుకొని నట్లు మస్సాదినమందు మీరు కఠినపరచుకొనినట్లు మీ హృదయములను కఠినపరచుకొనకుడి." 

మనలను సృష్టించిన దేవుని మాట అంగీకరించిన యెడల ఎంత మేలు! ఇశ్రాయేలీయుల వలె హృదయమును కఠినపరచుకొనక అయన మాటలకు తల ఒగ్గటం మనలను విశ్వాసములో బలపరుస్తుంది మరియు ఆయనకు దగ్గరగా మనలను ఉంచుతుంది. కనుక సహోదరి సహోదరుడా, దేవుని గద్దింపును గుర్తించండి, అంగికరించండి. మనలను మనం ఉపేక్షించుకుందాం, దేవుని ప్రణాళికలో కొనసాగుతూ ఆత్మీయంగా పురోగతి సాధిద్దాం.  దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే ఆదివారం మరొక వాక్య భాగం మీ ముందుకు తీసుకొస్తాను. అంతవరకూ దేవుడు మనందరికి తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్!!

5, ఫిబ్రవరి 2021, శుక్రవారం

ఆత్మీయతకు సూచనలు ఆశీర్వాదాల?

ఆత్మీయంగా ఎదగటం అనగా దేవునిలో ఎదగటం! మనలో చాల మంది ఎన్నో సమస్యలతో పోరాడుతూ ఉంటాము. కొంతమందికి సమస్యగా ఉన్నది కొందరికి చాల అల్పమయినదిగా ఉండవచ్చు, కొందరికి అసలు సమస్యగానే ఉండక పోవచ్చు. వారి వారి నేపథ్యములను బట్టి, పరిస్థితులను బట్టి వారి సమస్యల తీవ్రత మారిపోతూ ఉంటుంది. సమస్యతో మనం దేవుని దగ్గరికి వచ్చినప్పుడు, తనకున్న సర్వశక్తిని బట్టి దేవుడు మన సమస్యను తీర్చినప్పుడు, దేవుని మీద మనకు నమ్మకం ఏర్పడుతుంది, తద్వారా అన్ని ఆయనకు సాధ్యమే అని ఎరిగిన వారీగా ఆయనకు మరింతగా దగ్గరవుతాము. ఆ రకంగా విశ్వాసములో ఎదుగుతూ, అయన ప్రేమను ఎరిగి ఆ ప్రేమను పంచె వారీగా మారిపోతాము (నిజంగా పంచుతున్నామా?). అనగా వాక్యానుసారముగా బ్రతకటానికి ఇష్టపడేవారిగా మారిపోతాము (నిజంగా బ్రతుకుతున్నామా?). దేవుడు ఇచ్ఛే వాగ్దానాలను బట్టి మరింతగా మేలులు పొందుకోవటానికి ఆశపడుతూ ఉంటాము. అయితే ఇలాంటి మేలులు పొందుకోవటమే ఆత్మీయతకు అనగా దేవునికి చాల దగ్గరగా ఉన్నాం అనటానికి నిదర్శనం అని చాలామంది భ్రమపడుతూ, తాము అనుకున్నది జరగనప్పుడు దేవుని మీద అలగటానికి, ఆయనను ప్రశ్నించటానికి కూడా వెనుకాడటం లేదు!  చాల మంది తమ విశ్వాసమును కూడా కోల్పోతున్నారు.  

ఈనాడు ఎంతోమంది దైవ సేవకులు సైతం ప్రజల మానసిక బలహీనతలు ఎరిగి, వారికి లేనిపోని ఆశలు కల్పిస్తూ, దేవుడు నిన్ను ఆశీర్వదిస్తాడు, నీ సమస్యలు అన్ని తీరిపోతాయి అని అభివృద్ధిని కాంక్షించే బోధను మాత్రమే బోధిస్తున్నారు. కానీ ఆత్మీయ అభివృద్ధిని ఎవరు పట్టించుకోవటం లేదు. అసలు ఆశీర్వాదాలు పొందుకోవటమే ఆత్మీయ ఎదుగుదల, నువ్వు అనుకున్నది జరిగితినే దేవుడు నీ ప్రార్థన ఆలకించాడు అన్న భ్రమలో సంఘమును ఉంచుతున్నారు. అదే నిజమయితే అపొస్తలులు అందరు అంబానీల? వారికి ఎటువంటి ఆరోగ్య సమస్యలు ఉండలేదా? వారికీ ఎల్లప్పుడూ స్వాగత సత్కారాలే లభించాయా? ఆలోచించండి నా ప్రియా సహోదరి, సహోదరులారా! దేవుడు మనలను యాచించే స్థితిలో ఉంచడు! అయన ఎల్లప్పుడూ మనలను గమనిస్తూనే ఉంటాడు. ఉంటె ఎంత! ఊడిపోతే ఎంత! అనుకునే మన తల వెంట్రుకలు సైతం లెక్కించిన ఆయనకు, మన ఉద్యోగ విషయం తెలియదా? మన ఇంటి సమస్య పట్టదా? మన ఆరోగ్యం అవసరం లేదా? మన క్షేమం ఆయనకు సంభందం లేదా? ప్రసంగిలో చెప్పబడినట్లుగా ప్రతి దానికి ఒక సమయం ఉంది! ఆలస్యానికి ఎదో కారణం ఉంది. అది మన జ్ఞానమునకు అంతుపట్టదు. విశ్వాసము విడువక ఆయనకు మొఱ్ఱ పెట్టడమే మనం చేయవలసింది! తగు సమయంలో నీకు శ్రేష్ఠమయినది అయన దయచేస్తాడు. కానీ అనుకున్నది జరిగితినే ఆత్మీయ ఎదుగుదల అనగా దేవునికి చాల దగ్గరగా ఉన్నాం అనుకోవటం, మన ఆత్మీయతను తప్పుదారి పట్టిస్తుంది. 

మన సాక్ష్యములు కూడా అలాగే ఉంటాయి! అన్ని అద్భుతాలే ఉండాలి. ఎన్నో రకాల మలుపులు ఉండాలి, వినే వారికి మన మీద గొప్ప విశ్వాసులు అని అభిప్రాయం కలగాలి. దేవుడు మన జీవితాలలో అద్భుతాలు చేస్తున్నాడు అని అందరికి తెలియాలి. తద్వారా సంఘంలో మన పట్ల గొప్ప విశ్వాసులు అని పేరు, గౌరవం! కానీ మన పాత స్వభావమును దేవుడు ఏలా మారుస్తున్నాడు, ఎన్ని ఆత్మఫలములు పొందుకున్నాము అన్న విషయాలు ప్రాధాన్యం లేనివిగా మారుతున్నాయి.  దేవుడు చేసిన గొప్ప కార్యములు పంచుకోవటం తప్పుకాదు! కానీ దేవుడు మన జీవితాలలో చేస్తున్న అద్భుతాలను బట్టి, ఆశీర్వాదాలను బట్టి మనం ఆత్మీయంగా బలపడుతున్నాం అనుకోవటం మన ఆత్మీయ జీవితానికి క్షేమం కాదు. ఆశీర్వాదాలు పొందుకోవటమే దేవునికి దగ్గర ఉండటం అయితే! అదే మన ఆత్మీయతకు కొలమానము అయితే, యేసయ్య ఎందుకు "సూది బెజ్జములోంచి ఓంటే వెళుతుందేమో గాని ధనవంతుడు పరలోకం చేరలేడు" అని బోధించాడు! దేవుడు తన ప్రజలను దీవిస్తాడు, అవసరం అయినంత! తన ప్రజలకు ధనాన్ని ఇస్తాడు కానీ తనను మరచిపోనంత! 

సామెతలు 30: "8. వ్యర్థమైనవాటిని ఆబద్ధములను నాకు దూరముగా నుంచుము పేదరికమునైనను ఐశ్వర్యమునైనను నాకు దయ చేయకుము తగినంత ఆహారము నాకు అనుగ్రహింపుము. 9. ఎక్కువైనయెడల నేను కడుపు నిండినవాడనై నిన్ను విసర్జించి యెహోవా యెవడని అందునేమో లేక బీదనై దొంగిలి నా దేవుని నామమును దూషింతు నేమో."

సొలొమోను గారు రాసిన సామెతల గ్రంథం నుండి పై వచనం చూడండి! "ఎక్కువ పేదరికంలో నన్ను ఉంచకు, నేను దొంగగా మారిపోతానేమో! అలాగే ఎక్కువ ధనము నాకు ఇవ్వకు అహంకారముతో నిన్ను మరచిపోతానేమో" అని దేవుణ్ణి వేడుకుంటున్నాడు. దేవునికి మనలను దూరం చేసే ఏ ఆశీర్వాదమైన మనకు దేనికి?  యేసయ్య (మత్తయి 16:26) "ఒక్కడు సర్వ లోకమును సంపాదించుకొని తన ప్రాణమును పోగొట్టుకుంటే ఏమిటి లాభము, ప్రాణమునకు బదులుగా ఏమి ఇవ్వగలడు?" అని హెచ్చరించలేదా? 

అదే పనిగా లోకపరమయిన ఆశీర్వాదాల కోసం ఆశపడకండి, అవి పొందుకుంటేనే ఆత్మీయ ఎదుగుదల అని భ్రమపడకండి. దేవుణ్ణి నమ్మిన వారు, అయన యందు విశ్వాసం ఉంచిన వారు ఎన్నటికీ తోకగా ఉండరు. కీర్తనల గ్రంథంలో క్రింది వచనం చూడండి!

కీర్తనలు 37: "25. నేను చిన్నవాడనై యుంటిని ఇప్పుడు ముసలివాడనై యున్నాను అయినను నీతిమంతులు విడువబడుట గాని వారి సంతానము భిక్షమెత్తుట గాని నేను చూచియుండలేదు."

ప్రభువునందు ప్రియులారా పై వచనం ఎంతగానో మనకు ధైర్యం నింపుతుంది కదా! దావీదు వృద్దుడిగా అయినప్పుడు అంటున్న మాట ఏమిటంటే, తన చిన్నతనం నుండి నీతిమంతులు అనగా దేవుని యందు విశ్వాసముంచి అయన ధర్మ శాస్త్రమును జరిగించు వారు అనగా అయన వాక్యానుసారముగా నడచుకొనే వారి పిల్లలు యాచన చేయటం చూడలేదట. అయ్యో మన భవిష్యత్తు ఏమవుతుందో అని బెంగ మానుకోండి. అన్ని మన పరలోకపు తండ్రికి తెలియును. ఆలా అని చేతిలో ఉన్న పని మానేయటం కాదు సుమా!  పని చేయకపోవటం కూడా దేవుని వాక్యానికి విరుద్ధమే (2 థెస్సలొనీకయులకు 3:10). 

సహోదరి, సహోదరుడా ఒక్కసారి ఐగుప్తు నుండి బయలు దేరిన ఇశ్రాయేలు ప్రజల జీవితమును తరచి చూడు! వారి ప్రయాణం అంత అద్బుతములే! వారు పొందుకున్నవి అన్ని ఆశీర్వాదములే! కానీ వారి జీవితం దేవునికి ఎందుకు హేయముగా మారిపోయింది? ఎన్ని ఆశీర్వాదాలు పొందుకున్న, ఎన్ని అద్భుతములు చూసిన వారి ఆత్మీయ జీవితం ఎదుగలేదు. దేవుని యెడల విశ్వాసం పెంచుకోలేక పోయారు, కాస్త విశ్వాసాన్ని కూడా  కొనసాగించలేక పోయారు. ఐగుప్తులో తెగుళ్ళ  నుండి కాపాడటం, ఎర్ర సముద్రం రెండుగా చీలిపోవటం, ఆరిన నేల మీద సముద్రంలో నడవటం, ఫరో సైన్యం సముద్రంలో మునిగిపోవటం, ఆహారం అడిగినప్పుడు, దేవదూతలు తినే ఆహారం మన్నాను దేవుడు వారి కోసం కురిపించటం, ఇవ్వని అద్బుతములే. 

నిర్గమకాండము 16: "15. ఇశ్రాయేలీయులు దాని చూచినప్పుడు అది ఏమైనది తెలియకఇదేమి అని ఒకరితో ఒకరు చెప్పుకొనిరి. 16. మోషేఇది తినుటకు యెహోవా మీకిచ్చిన ఆహారము. యెహోవా ఆజ్ఞాపించిన దేమనగాప్రతివాడును తనవారి భోజనమునకు, ప్రతివాడు తన కుటుంబములోని తలకు ఒక్కొక్క ఓమెరుచొప్పున దాని కూర్చుకొనవలెను, ఒక్కొక్కడు తన గుడారములో నున్నవారికొరకు కూర్చుకొనవ లెననెను. 17. ఇశ్రాయేలీయులు అట్లు చేయగా కొందరు హెచ్చుగాను కొందరు తక్కువగాను కూర్చు కొనిరి. 18. వారు ఓమెరుతో కొలిచినప్పుడు హెచ్చుగా కూర్చు కొనినవానికి ఎక్కువగా మిగులలేదు తక్కువగా కూర్చుకొనినవానికి తక్కువకాలేదు. వారు తమ తమ యింటివారి భోజనమునకు సరిగా కూర్చుకొనియుండిరి. "

పై వచనం చదివితే ఏమి తెలుస్తుంది! దేవుడు ఇశ్రాయేలు వారి ప్రయాణం అంతటిలో ఎన్నో అద్భుత కార్యముల చేత వారిని పోషించాడు. అయినప్పటికి వారి కోరికలకు అంతే లేకుండా పోయింది, వారి సణుగుడు దేవుని ఆగ్రహానికి వారిని గురి చేసింది. దేవుడు ఎన్నోమార్లు అద్బుతములచే మన యొక్క అవసరతలు తీరుస్తాడు. తద్వారా మనం ఆత్మీయంగా ఎదిగాం అనుకోవటం మనలను మనం మోసం చేసుకోవటమే అవుతుంది. దేవుని చిత్తమును ఎరిగి, అయన స్వరూపంలోకి మారటమే నిజమయిన ఆత్మీయ ఎదుగుదల. మన ప్రాచీన స్వభావమును ఎంతగా తగ్గించుకుంటున్నాము, ఎన్నీ ఆత్మ ఫలములను (గలతీయులకు 5:22)  పొందుకొంటున్నాము. ఇవి మన ఆత్మీయతకు కొలమానాలు కావాలి. 

మన ముందు ఉన్న గొప్ప ఉదాహరణ,  మన రక్షకుడయినా యేసు క్రీస్తు ప్రభువు! అయన ఏనాడూ కూడా అద్భుతములు కోరుకోలేదు! అద్బుతముల ద్వారా ప్రజలను స్వస్థపరచి వారికి  దేవుని ప్రేమను పరిచయం చేసాడు. అదేవిధంగా తన పరిచర్యకు అవసరమయినప్పుడు మాత్రమే అద్భుతములను చూపించాడు. తనను శోధించి, సూచక క్రియ చూపుమన్న వారికి ఏ విధమయిన  సూచక క్రియను లేదా అద్బుతమును చూపలేదు. తన గొప్పకోసం కాకుండా కేవలం దేవుని చిత్తమును మాత్రమే అయన కోరుకున్నాడు. నలుపది దినములు ఉపవాసము ఉన్న ఆయనను సాతాను ఈ రాళ్ళను రొట్టెలుగా మార్చుకొని ఆకలి తీర్చుకో అన్నప్పుడు అయన అద్భుతములు చేయలేదు. దేవుని నోట నుండి వచ్చే మాటలు తనను బ్రతికిస్తాయని సాతానును ఎదిరించాడు. ఇది దేవుని చిత్తమును నెరవేర్చటం. అద్భుతములు చేయటం, ప్రదర్శించటం యేసయ్య  ప్రథమ కర్తవ్యం కాదు కానీ  దేవుని ప్రేమను చూపటమే తండ్రి చిత్తము అని ఎరిగి అటువంటి జీవితమును అయన జీవించాడు, మన నుండి అదే కోరుతున్నాడు. 

మత్తయి 6: "33. కాబట్టి మీరు ఆయన రాజ్యమును నీతిని మొదట వెదకుడి; అప్పు డవన్నియు మీకనుగ్రహింపబడును."

మత్తయి సువార్త కొండమీది ప్రసంగములో యేసయ్య ఏమన్నాడో పై వచనంలో చూడండి. దేవుని రాజ్యమును, నీతిని వెదకు వారికీ అన్నియు అనుగ్రహింపబడును. దేవుని రాజ్యము అనగా పాపములను బట్టి పశ్చాత్తాపపడి, మారు మనసు పొందుకొవటం (మార్కు 1:15). మరియు దేవుని నీతి అనగా యేసు క్రీస్తు మొదటి రాకడకు ముందు ధర్మశాస్త్రమును పాటించటం. కానీ యేసు క్రీస్తు ధర్మ శాస్త్రమును నెరవేర్చాడు కనుక అయన యందు విశ్వాసమే దేవుని నీతి అని రోమీయులకు రాసిన పత్రికలో పౌలు గారు స్పష్టం చేస్తున్నారు. 

రోమీయులకు 3: "21. ఇట్లుండగా ధర్మశాస్త్రమునకు వేరుగా దేవుని నీతిబయలుపడుచున్నది; దానికి ధర్మశాస్త్రమును ప్రవక్తలును సాక్ష్యమిచ్చుచున్నారు. 22. అది యేసుక్రీస్తునందలి విశ్వాసమూలమైనదై,నమ్ము వారందరికి కలుగు దేవుని నీతియైయున్నది."

యేసు క్రీస్తు నందు విశ్వాసము అనగా ఏమిటి? అయన బోధలు పాటిస్తూ, మనలను మనం తగ్గించుకొంటూ అయన రూపంలోకి మారిపోవటమే. యేసయ్య ఏనాడూ అద్భుతములు ప్రదర్శించలేదు, ధనమును ఎవరికీ ఇవ్వలేదు. అయన ఇచ్చింది పాప క్షమాపణ, కోరుకుంటున్నది మారు మనసు, పవిత్ర జీవితము. ఇవి మాత్రమే ఆత్మీయ జీవితానికి సాక్ష్యములు. 

1 తిమోతికి 6: "6. సంతుష్టి సహితమైన దైవభక్తి గొప్పలాభసాధనమై యున్నది. 7.  మనమీలోకములోనికి ఏమియు తేలేదు, దీనిలోనుండి ఏమియు తీసికొని పోలేము. 8. కాగా అన్నవస్త్రములు గలవారమై యుండి వాటితో తృప్తిపొందియుందము. 9. ధనవంతులగుటకు అపేక్షించు వారు శోధనలోను, ఉరిలోను, అవివేక యుక్తములును హానికరములునైన అనేక దురాశలలోను పడుదురు. అట్టివి మనుష్యులను నష్టములోను నాశనములోను ముంచివేయును."

చివరగా పౌలు గారు తిమోతికి రాసిన మొదటి పత్రికలో పై వచనము చూడండి! (ఆరవ అధ్యాయము పూర్తిగా చదవ వలెనని ప్రభువునందు మిమల్ని వేడుకుంటున్నాను)  సంతృప్తి కరమయిన జీవితము దైవ భక్తికి దోహదపడుతుంది. లోకంలోకి ఏమి తీసుకోని రాలేదు! ఏమి తీసుకోని పోలేము! ధనాపేక్ష మనలను శోధనలో పడవేస్తుంది! తద్వారా మన ఆత్మీయ జీవితం నశించిపోతుంది. న్యాయంగా సంపాదించుకోవటం తప్పు అని చెప్పటం లేదు! అబ్రాహాము, యోబు లాంటి గొప్ప భక్తులు ఎంతో ధనవంతులు అని బైబిల్ గ్రంథం సెలవిస్తోంది. వారు ఆశీర్వాదాలు పొందుకోవటమే ఆత్మీయ జీవితం అనుకోలేదు. దేవుణ్ణి ప్రేమించటం, అయన ఆజ్ఞలు పాటిస్తూ, పవిత్రముగా జీవించటమే  ఆత్మీయ ఎదుగుదల అనుకున్నారు. ఆత్మఫలములే మన ఆత్మీయతలో ఎదుగుదల కావాలి కానీ ఆశీర్వాదాలు, అద్భుతాలు కాదు! దేవుని చిత్తమయితే వచ్చే ఆదివారం మరొక వాక్య భాగం మీ ముందుకు తీసుకొస్తాను. అంతవరకూ దేవుడు మనందరికి తోడై ఉండును గాక! ఆమెన్!!